De moed om te willen

Ik wil, dat woord is machtig
Ik zeg het ernstig, stil
Het kan een berg verzetten
Dat ene woord ‘Ik wil’

Willen…het lijkt zo makkelijk. Maar hoe meer ik er bij stil sta, hoe moeilijker het blijkt te zijn. Hoe vaak ik moeten en willen met elkaar verwar, is een vraag die me al een tijdje bezig houdt.

Wie of wat in mij bepaalt dat eigenlijk…Mijn hoofd gebruikt het vaakst het woord ‘moeten’. Ik moet even mijn fiets naar de fietsenmaker brengen, ik moet even gaan sporten, ik moet mijn haar wassen, ik moet…

Veel van de dingen waarvoor ik het werkwoord ‘moeten’ zet, zijn dingen die ik graag doe. Ik sport graag, wil dat ook. Ik hou van pas gewassen haar en wil daar tijd voor vrij maken. Aardse zaken…het vraagt vooral taal technisch oefenen om van moeten willen te maken. Er gebeurt ook weinig anders dan het tegen komen van mijn eigen strengheid als ik niet ga sporten of mijn haar niet was

Maar hoe zit het met grotere zaken. Na een moment van irritatie met mijn lief hoorde ik mezelf zeggen: ‘Ik moet ook niet zo verhit reageren’
Van wie moet ik dat? Wil ik dat veranderen?

Wie wil ik zijn…wie ben ik…als ik los laat de Martine te zijn, die ik dacht te moeten zijn om aardig gevonden te worden…lief gevonden te worden…gezien te worden…erbij te horen…

Het vraagt moed te zijn wie ik in wezen ben.

Een mooi thema wat/dat ik graag verder met jullie uitwerk en verdiep, onder het genot van een kop koffie of thee.

Datum: 1 juli

Tijd: 19.30-21.00

Locatie: thuis achter je computer

Kosten:€15,00